ساختار شوراها / آندره نین

Share Button

از میلیتانت شماره ۱۰۰: به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب اکتبر ۱۹۱۷

متن زیر بخش پنجم جزوه‌ای به قلم آندره نین است که در سال ۱۹۳۲ به عنوان «سوویت‌ها: منشاء، توسعه و عملکرد آنها» (Los Soviets. Su origen, desarrollo y funciones)، منتشر شد. ترجمۀ اقتباسی از این جزوه برای اولین بار در نشریۀ «کند و کاو»، شماره ۷، بهار ۱۳۵۷، به عنوان «شوراها در روسیه» منتشر شد. در اینجا با کمی ترمیماتی جزئی منتشر می شود.

ساختار شوراها

کارخانه دژ عمومی شوراها بود. معیارهای انتخابات، بنا به شهر و ناحیه تنوع قابل ملاحظه‌ای داشت ولی در همه جا مطلقاً تمام کارگرانی که در کارخانه کار می‌کردند، بدون محدودیت رتبه و سلسله مراتب در انتخاب نمایندگان شرکت می‌کردند. در پترزبورگ و مسکو برای هر ۵۰۰ نفر یک نماینده انتخاب می‌شد؛ در اودسا (Odessa) برای هر ۱۰۰ نفر، در کستروما (Kostroma)، برای هر ۲۵ نفر، به علاوه هیچ معیار مشخص و انعطاف ناپذیری هم وجود نداشت. به هر حال شوراها در همه جا اکثریت عظیم طبقۀ کارگر، و در پترزبورگ، مسکو و اکاترینبورگ تقریباً تمام طبقۀ کارگر را نمایندگی می‌کردند. اعتبار آنها در برخی نقاط به حدی بود که حتی برخی از خرده کاسب کاران نیز تظاهر به انتخاب شورا می‌کردند.

سازماندهی شوراها چگونه بود؟ در پترزبورگ، رستف (Rostov)، نوورسیسک (Novorosisk)، و سایر نقاط کارگران مستقیماً دست به انتخاب شوراهای عمومی زدند. در مسکو، اودسا، و برخی دیگر نقاط، همراه با شوراهای عمومی شوراهای محلی هم انتخاب شدند. در مسکو شوراهای محلی مستقیماً به شورای عمومی، یا مرکزی، نماینده می‌فرستادند. در برخی نقاط دیگر اول انتخاب شوراهای محلی شروع می‌شد، و مجموعۀ اینها شورای ناحیه را بوجود می‌آورد.

به طور کلّی هر شورا برای خود یک کمیته یا کمیسیون اجرائی، یا یک هیأت رهبری انتخاب می‌کرد. رئیس، دبیر و دیگر مسئولین مهم شورا را مجمع عمومی انتخاب می‌کرد. هر شورائی دست به ایجاد مراجع وابسته مختلفی از قبیل کمیسیون کمک به بیکاران، سازماندهی تظاهرات، بخش انتشارات و تبلیغات، مسکن و غیره می‌زد. و هر جا که شورا رهبری قیام را در دست می‌گرفت، یا تبدیل به ابزار قدرت می‌شد، گروه‌های مسلح و میلیس نیز تشکیل می‌شدند. به علاوه شورا خود مسئولین مؤسساتی را که تحت کنترل شورا در می‌آمدند (پست و تلگراف، راه آهن) انتخاب می‌کرد. در بعضی نقاط که سربازانی که از جبهه بر می‌گشتند نقش مهمی ایفا می‌کردند، مثلاً کراسنویارسک و ریگا، شوراها از نیروی نظامی قابل ملاحظه‌ای برخوردار بودند.

همۀ شوراها چاپخانه و مطبوعات خود را نداشتند. بعضی از آنها از مطبوعات قانونی یا مطبوعات حزبی استفاده می‌کردند. چاپ ایزوستیا از طریق در اختیار گرفتن چاپخانه‌ها صورت می‌گرفت. همه شوراها دست به انتشار اعلامیه‌هائی می‌زدند که نفوذ خیلی زیادی در امر آژیتاسیون داشت. به طور کلّی هیچ قاعده خشک و انعطاف ناپذیر سازمانی وجود نداشت. این اشکال بنابر ماهیت و وظایف شورا و شرایط، پیکر ملموس به خود می‌گرفت.

*آندره نین نمایندۀ «کنفدراسیون آنارشیست‌ها» در کنگره بین الملل سندیکایی سرخ در سال ۱۹۲۱ بود، و به سمت دبیر آن انتخاب شد. در سال ۱۹۳۰استالین او را به علت گرایش‌هایی که به سمت تروتسکی داشت از اتحاد جماهیر شوروی اخراج کرد. پس از بازگشتنش به اسپانیا رهبری اپوزیسیون کمونیست چپ را به عهده گرفت و تا پیوستن به بلوک کارگری دهقانی «مورین» و پایه گذاری « پوم» (حزب کارگری وحدت مارکسیستی) این سمت را به عهده داشت. وی در پائیز سال ۱۹۳۶، در مقام وزیر دادگستری در تشکیل حکومت ژنرالیته کاتالونی (حکومت در کاتالونی) شرکت جست. این همکاری انشعاب او را با تروتسکیسم ، که قبلا با تشکیل پوم و شرکت در جبهه خلقی آغاز شده بود عمیق تر کرد. پس از قیام ماه مه ۱۹۳۷ در بارسلون توسط استالینیست ها دستگیر، مفقود الاثر و کشته شد.

 

 

 

 

 

 

Share Button

میلیتانت

سایت گرایش مارکسیست های انقلابی ایران