انفجار معدن زمستان یورت آزادشهر و وضعیت ایمنی کارگران در ایران

Share Button

انفجار معدن زمستان یورت آزادشهر و وضعیت ایمنی کارگران در ایران

photo_2017-05-05_05-19-38

شمار معدنچیان جان‌باختۀ حادثۀ هولناک و دلخراش انفجار معدن زمستان یورت آزادشهر در استان گلستان تا دیروز چهارشنبه ١٣ اردیبهشت‌ماه، نزدیک به ۳۵ نفر اعلام شد. مرگ دلخراش تمامی کارگران محبوس در عمیق ۱۸۰۰ متری زمین، از این سانحه یک فاجعۀ تمام‌عیار ساخت. قریب به سه ماه و نیم پس از مرگ آتش‌نشان در حادثۀ بهت‌آور پلاسکو و یخ‌زدگی و مرگ دلخراش کولبران کردستان در زیر آوار بهمن، اکنون طبقۀ کارگر متحمل ضربه‌ای دیگر شده‌است.

تصویر کامل‌تری خواهیم داشت اگر به‌یادآوریم که در طول چهار سال حکومت «تدبیر و امید» روحانی، حکومتی که ابایی از مجازات شلاق بر گُردۀ ۱۷ کارگر معترض اخراجی آق درّه ندارد، بیش از ۷۸۰۰ کارگر در حین کار و در نتیجۀ نبود ابتدایی‌ترین تمهیدات ایمنی کشته شده اند؛ همۀ این‌ها نشان می‌دهد که رژیم سرمایه‌داری تنها با شدیدترین استثمار، با مکیدن خون و شیرۀ وجود کارگران روی پاست. مضحک است که با قتل سه انسان، مجرم «قاتل زنجیره‌ای» نامیده می‌شود که باید بهای جرم را با جان خود بپردازد، ولی از سی و هشت سال پیش تاکنون هیچ‌یک از مقامات رژیم و سرمایه‌داران ریز و درشت کوچک‌ترین بهایی بابت این کشتار «زنجبره‌ای» کارگران نپرداخته‌اند!

مقامات حاکمیت سرمایه‌داری ایران یا آن شش کاندیدایی که با رو کردن آمار فقر و تباهی در ایران یا رو کردن گوشه‌ای از کارنامۀ سیاه یک‌دیگر برای جلب رأی بیش‌تر تقلا می‌کنند، همگی به عرض تسلیت و تأسف و اعلام سه روز عزای عمومی در استان گلستان کفایت کرده‌اند. در این بین «رهبر انقلاب اسلامی» وارد صحنه می‌شود تا بگوید «حادثۀ دلخراش معدن در گلستان اینجانب را داغدار و مصیبت‌زده کرد» و به مقامات گوشزد کند که «همۀ اقدام‌های ممکن برای نجات گرفتاران انجام گیرد». در نگاه اول شاید مضحک به‌نظر برسد که یک مسألۀ بدیهی مانند نجات جان کارگران و ضرورت انجام هرگونه اقدام ممکن را شخص «رهبر» باید به این نحو به مقامات گوشزد کند! ولی این در اصل بی‌کفایتی رژیم را حتی در مقایسه با کشوری مانند شیلی و رئیس جمهور محافظه‌کار و میلیاردرش به‌وضوح نشان می‌دهد. وقتی که هفت سال پیش بخشی از معدن «کاپیاکو» در شمال شیلی فرو ریخت، «سباستیان پینیئرا» برای اعادۀ حیثیت خود بلافاصله سفرش به کلمبیا را لغو کرد و به شیلی بازگشت و در دهانۀ معدن حاضر شد!

اگر درنظر داشته باشیم که «چراغ دِی‌وی» به‌عنوان وسیله‌ای که انباشت گاز متان را در معادن تشخیص می دهد بیش از دویست سال پیش اختراع شد، تنها نتیجه‌ای که دست می‌یابیم این است که وضعیت عمومی ایمنی کار در ایران به‌شدت پایین است (و این وضعیت در بین کارگران افغان، شاغلین کارگاه‌ها، کارگران قراردادهای کوتاه‌مدت و فصلی و غیره، به مراتب وخیم‌تر نیز هست). این وضعیت وخیم بیانگر این واقعیت است که عمق بی‌اعتنایی سرمایه‌داران ایران و مقامات رژیم به حدی رسیده است که حتی حاضر نیستند برای محفاظت از جان کارگران به خریداری تکنولوژی دویست ساله تن دهند!

برای جلوگیری از این نوع حوادث فجیع و غم‌انگیز، ایجاد نهادهای بازرسی محیط کار از سوی نمایندگان واقعی کارگران اولین و بدیهی‌ترین گام است. تیم هایی که علاوه بر نظارت بر محیط کار، ابزار و ادوات پیش‌گیری و کنترل وضعیت نامساعد (مانند انباشت گاز) و لوازم ایمنی (مانند کلاه و ماسک) و غیره را تهیه کنند.

در همین چند هفتۀ اخیر میلیاردها تومان خرج تبلیغات «انتخابات» ساختگی و قلابی رژیم استبدادی سرمایه‌داری شده یا در یک قلم برای معالجۀ سرطان رهبرِ همیشه داغدار و مصیب‌زده مبالغ کلانی از قِبَل استثمار کارگران صرف شده‌است، پس قاعدتاً این رژیم از حیث منابع مالی باید بتواند به سهولت به داد خانواده‌های کارگران مصدوم و جان‌باخته برسد.

فاجعۀ اخیر پیامد فرایند «خصوصی‌سازی»هایی است که سال‌ها قبل آغاز شد، همان بخش خصوصی که به قول یکی از کارگران معدن «فقط به فکر پول و ذغال است. به فکر جان من نیست که. من مُردم انگار سگ مُرده». اما در واقع کلّ دولت سرمایه‌داری حاکم و تمامی ارگان‌های به‌اصطلاح «قانونی» و «قضایی» آن که استثمار معدنچیان را در چنین ابعادی قانونی کرده‌ و حتی ابایی از حکم قرون وسطایی شلاق علیه کارگران معترض آق درّه یا اعزام یگان ویژه و نیروی سرکوب به معدن آزادشهر ندارند، مسبب این رویداد هستند.

حادثۀ کار «سرنوشت» محتوم کارگر نیست!

کنترل کارگری بر محیط کار یک امر حیاتی است!

پیش به سوی تشکل مستقل معدنچیان، افزایش دستمزد و دریافت حقوق معوقه و بیمه، پرداخت کامل غرامت به خانوادۀ قربانیان و پیگرد قانونی مالکین معدن به عنوان عوامل مستقیم این فاجعه!

پیش به سوی ملی‌سازی معادن تحت نظارت دمکراتیک کارگران!

کمیته اقدام کارگری، ١۴ اردیبهشت ١٣٩۶

Share Button

میلیتانت

سایت گرایش مارکسیست های انقلابی ایران